Sira e o robot: Guías de lectura

Velaí aquí as GUÍAS DE LECTURA  para Sira e o robot. Son de utilidade tanto para o profesorado como para os fans máis “hard-core”. Cada unidade contén tamén as traducións de todas as linguas estranxeiras que aparecen nos libros!

1. Adventures on Titan (grazas a Xerais):

Adventures-on-Titan_guía-de-lectura

2. Crazy Times on Planet Earth:

Crazy-Times-on-Planet-Earth_guía-de-lectura (click here)

3. On Fire:

On-fire_guía-de-lectura (click here)

Goat’s Riverboat (as derredeiras copias)

O outro día no Modus Vivendi, vimos que sigue aí Goat’s Riverboat. Hai catro anos ou así sacamos unha edición deste librodisco, case fanzine, escrito por Mark Wiersma (eu) con algunhas ilustracións de Iván Sende (que decidín usar un día porque necesitaba algo para vender na rúa mentres tocaba), e cameos de Miguel Mosqueira moitas persoas máis. Este formato era o borrador, digamos, do actual proxecto #SiraEOrobot. Pero se cadra Goat’s Riverboat é un traballo máis ambicioso -trátase dunha serie de relatos e cancións que acontece no mesmo día -porque non había reglas nin expectativas daquela, e a historia se fluía dunha forma moito máis libre. Tamén a súa creación durou máis tempo. Estaba escrito para unha nena de 3 anos, que cumpriu 6 anos cando por fin se rematou o proxecto. O libro moldeouse ao redor das experiencias do autor. Se el daquela tocaba o Adagio de Samuel Barber e os clásicos do século XIX no órgano da Igrexa das Ánimas en Santiago de Compostela, pois porque non incluír iso na historia?

A protagonista da historia Goat (unha cabra que se chama así) -coa voz do gran Kahan James– precisaba dunha canción especial para facer voar o seu barco de vapor, que funcionaba mediante cancións. Támen había personaxes moi estraños e divertidos: Cornelius Camel, Alfred the Ape, Campesino Dani, Apple Joe, Flamenco Bull (voz de Miguel Mosqueira), Spelling Bee, Vegetarian Lion, Billy the Bear e Rabbit Sinclair, Cumulus the Eagle, etc.

Cando era un neno, fascinabame o funcionamento desta máquina que se chamaba Music Machine. A ilustración tiña algo de Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band e Heidi xuntos. A música e os diálogos eran aburridísmos e o disco moi cristiano en xeral, pero algunha idea non estaba mal e supoño que a idea de que a música pode ser fuel foi inspirado por the Music Machine.

Talvez a persoa máis responsable do éxito artístico foi Brais das Hortas e o seu mini-estudio na Casa do Sol. Orquestraba as ideas grandiosas e poco prácticas que eu tiña e convertíaas en realidades con paciencia, humor e un talento considerable. Agora no verán, se teño algo de tempo, a ver se consigo movelo polos EEUU. Mentres tanto creo que aínda quedan as derredeiras copias no Modus Vivendi. A ver se reservo unha copia antes de que desaparezca o último librodisco.

#CorneliusCamel,#AlfredTheApe,#CampesinoDani,#AppleJoe,#FlamencoBull,#MiguelMosqueira,#SpellingBee,#VegetarianLion, #BillyTheBear,#RabbitSinclair, #CumulustheEagle, #BraisDasHortas, #ModusVivendi

The Punk Rock Unicorn Ghost Drummer [2/4]

Neste segunda entrega do proceso ofrecemos máis debuxos e unha versión da canción máis aroupada (con baixos, baterias, e arreglos melódicos). Se aínda non se fixo, se pode ler o primeiro dos catro posts desta saga aquí. Abriremos un instagram account para ir colgando imaxes creadas neste estilo de puntillísmo. Consultaremos blogs de música e trends, contactamos con eles, para preparar o terreo para o momento de lanzar a canción. A idea que tivesen os alumnos é que esta canción experimenta un proceso viral. Pode ser que fracasemos, pero tamén pode ser que non. De todas formas hai xa bastante información en canto ao proceso de facer viral unha produción. Mesmo hai videos virais que versan sobre o asunto–videos meta-virais. Estamos investigando.

“It all began on the beach last summer / with our friend the Punk Rock Unicorn Ghost Drummer. / We ate a strange candy called Praying Mantis / We rode a submarine all the way to Atlantis”

Este é o coro e así comeza a historia da Punk Rock Unicorn Ghost Drummer, a nosa canción viral en aras de formularse. Basicamente trátase dunha reformulación das historias clásicas de viaxes fantásticas, na liña de Alice in Wonderland de Lewis Carroll (1865). Igual ca pócima poderosa neste conto que lle fai medrar a Alicia, esta historia fala dun “strange candy” que se proba pola tarde nun domingo de verán. Este chup-a-chups que se chama Praying Mantis ten un aspecto horripilante, pero como está aí nese chiringuito na praia como por arte de maxia, había que comelo. Ñam!

dav

“We at a strange candy called Praying Mantis”

Pode que o título da canción sexa moi longo. Pero decidimos que isto é unha cousa boa. Coidamos que pode servir para funcionar ben para a propósito de SEO, particularmente como un multi-word tag. Cando aparecen “The Punk Rock Unicorn Ghost Drummer” as nosas entradas son os primeiros que saen en Google por que aínda nunca existiu ese orde de palabras en toda a historia do internet. Isto é: até agora.

Unha parte importante deste proceso é o elemento didáctico e aquí decidimos traballar un proceso significativo. Cremos que producir unha canción enteira, mesmo memorizando partes dela, vai ser moito máis memorable e educativo para estas artistas. Aínda que a escritura vén do seu profesor, as ideas iniciais comezaron con eles nunha bátega de ideas. A ilustración destas ideas tamén vén deles na forma dos debuxos. Abaixo pódese apreciar un debuxo de Atlantis, o lugar onde vive a protagonista da canción: A unicornia fantasma de música estilo punk, que toca a bateria. [Nota: a autora advirte que o debuxo non está acabado todavía.]

dav

“Hello,” she said, and winked her eye / This punk rock unicorn was not shy / I’ve come to take you all to my home— / a peaceful sea kingdom underneath a glass dome”

Desta forma os alumnos están a construir o seu propio saber, e están involuncrados no proceso en todo momento. Os estudantes tamén van poñer voz nos coros (a ver se afinamos!) e unha melodía coas súas flautas. Para este último, contamos coa axuda do seu profesor de música, Oscar. El escribiulles este arranxo bonito para acompañar un momento especial da canción:

https://soundcloud.com/user-668641030/mark-son-flute

Se a lectora chegou até aquí, merece escoitar a versión da canción no seu estado actual: bastante máis cheo pero tamén máis desorganizado, sen EQ e sen compresión -sen mesturar nin sequera e faltando máis variación nos versos e coros- pero aínda así non soa nada mal. O flow sigue ali, á espera.

 

 

 

The Punk Rock Unicorn Ghost Drummer [1/4]

 

Nos seguintes posts imos seguir a construción dunha canción, un encargo feito para un grupo de nenos de 10-12 anos. Imos escribir sobre o proceso de compoñela, colgar algunha versión aquí, falar do proceso de gravar as súas voces nos coros e de subir as súas ilustracións (que contan a historia) ao Youtube, utilizando este video de “doodle music video” como referencia.

“It all began on the beach last summer with our friend the Punk Rock Unicorn Ghost Drummer / We ate a strange candy called Praying Mantis, we rode a submarine all the way to Atlantis”

Empezou así: A partir dunhas palabras claves -dunha sesión de Brainstorming- tivemos que construir unha canción. Sairon “Beach”, “Unicorn”, “Summer”, “Punk”, “Dream catcher” (xa que nesa clase estaban a facer dreamcatchers na súa clase de plástica), “Candy”, “Ghost”, “Drummer”. Esta forma de compoñer é moi bonita, xa que na bátega de ideas inicial unha palabra case sempre guia a outra no campo semántico. É dicir, cando unha nena di “nube”, é probable que a bátega de ideas orientarase durante un momento ao campo meteorolóxico, e outra dirá “vento” por exemplo. Normalmente isto é o caso, e ben está para compoñer historias! Pero nesta clase en concreto un neno normalmente calado dicía “Atlantis”.

A partir de alí a cousa complicouse algo. Rimar con “Atlantis” non é fácil tampouco. Pero precisamente alí é cando a historia colleu a súa forma como acontecemento único. Habería que facer unha ponte para unir dous campos semánticos tan dispares, e isto faráse coa axuda dun purple submarine. Arriba vése un debuxo dunha alumna a partir dun modelo para todxs os seus debuxos (imaxe de pinterest). Abaixo un debuxo (tremendamente brilliante na miña opiñion) da segunda estrofa desta liña. Usamos a técnica de puntillísmo para “unificar” dalgunha forma a produción deses alumnos, cada un con estilos moi distintos (gracias a Lorenheart Design por la idea de uniformizar a produción artística dalgunha forma).

They heard the rumble of rock n’ roll drums / They felt four furious hooves of thunder”

dav

Disque unha vantaxe do inlgés, ao nivel poético, é a gran cantidade léxico tónica (cando a énfase cae na primeira parte da palabra), particularmente palabras dunha síliba. Isto axuda a dar énfase rítmica en calquer punto dunha liña e pode chegar a producirse oscilacións rímicas ternarias e os demais contra un trasfondo máis estático 6/8 ou 5/4 superposto enriba dun 4/4 por exemplo. Non hai que ir máis lonxe que o título deste post “The Punk Rock Unicorn Ghost Drummer” que luce varias tónicas e é, sobre todo unha sintagma moi longa de deus. Pero precisamente son as sintagmas longas que produce este vaivén tan interesante entre significado e performatividade, e fomenta a mestura de varias funcións da lingua.

O que realmente fai que o vehículo poético estrique os seus músculos é que as palabras teñen enfase un momentos do enunciado inesperados ou precisamente nos momentos máis esperados. O galego ten as súas caracteristics de explotar no campo rítmico, e pode que máis incluso que o inglés, debido ao feito de ser menos flexible en termos de puntos tónicos de énfase. É como o ronsel da cola dun dragón: ten repercusións inexorables, pero aquí non sei se o lector me entende. O inglés é maestro do 4/4 está claro, pero pode ser que os nosos oídos están preparados xa para outras combinatorias rítmicas. Escoitamos de cando en vez alguen dí: o inglés soa mellor para o rock que o galego, pero este tipo de valoración non é sólida. Está baseado simplemente en costumes. Se un extraterrestre escoitase cantar unha bulería de flamenco en alemán pode ser que lle gustaría. Non tería prexuizos. E se tal vez o inglés ten dominado o 4/4, teritorio do iambico, tal vez o galego debería inovar. Sei por exemplo que funciona ben os rítmos 7/4. O que pasa é que non é esa a métrica que escoitaremos nos Corenta Principales.

De todas formas, esta canción vai en inglés, pensado para ser unha canción infantil de verán nostálxico e estrambótico para estadounidenses e autralianos.

Subscribe if you enjoyed reading this, and see this interesting process to the end.

Sira e o robot fan video #1

No C.E.I.P. A Ramallosa as nenas e nenos levan tempo traballando os audio-libro-discos de S&R. Como van ilustrar unha canción de verán para un Youtuber que fixeron con Mark Wiersma que se chama “The Punk Rock Unicorn Ghost Drummer”, a súa profesora Janet decidiu quentar a máquina un pouco e puxou letra a “Rebel Schoolgirl” do Adventures on Titan, e cantada por Xiana Arias Rego.

Hai uns debuxos xeniais aquí, mesmo aparecen a Miguel Mosqueira e Mark Wiersma, as themselves, e moitos dos personaxes que están no libro: Sira e William, a súa nai Molly e o seu pai Aurelio, O Cura de San Gooogle, Quaker e Oseana. Nalgún momento está Sira tocando unha gaita nunha eira, talvez pretiño da igrexa de San Gooogle -de pedra- que tamén aparece nunha ilustración. Nunca se sabe os saltos que pegan a imaxinación destes cativos. Grazas os alumnos do C.E.I.P. A Ramallosa!

 

Rebel Schoolgirl

I am a rebel schoolgirl, Contra os deberes nauseabundos. No, I don’t want to do my homework, Quero escapar do mundo!

Poder espirar o ar natural dunha vida sen horarios. Oh! To feel the grass under my toes, To smell flowers and see dust rainbows.

Son unha nena rebelde e a clase de Twitter é un baixón. History is never her story And the torture never stops.

Quero xogar a ser un animal nun mundo sen horarios (no clocks, no clocks) To feel the grass under my toes (no socks) To smell flowers and see dust rainbows!

Sound vs. Fire? Sound Wins.

Aquí nos laboratorios de Sira e o robot estamos no 2050 con un modelo xa moi superior ao modelo orixinal do 2015 de Robertson e Tran –un cilíndro de frequencias que apaga lumes– e conseguimos facelo ao través do rock n’ roll. That’s right! Rock n’ roll with a lot of BASS!  Pode o rock n´roll salvar a Mega-metrópole no seguinte episodio de Sira e o robot?

Sabías que o son pode apagar o lume? Pois si: Sound can instantly snuff out a fire! Non é de sorprender que certas frequencias poden afectar o medio ambiente, xa que o son viaxa pola atmósfera. Como dicía o Cura de San Gooogle en Sira e o robot II: Crazy Times on Planet Earth: TODO afecta a TODO: 

Sabedes xa / do Efecto Bolboreta? / A flap of two wings fai efectos en Xapón / Con isto quero dicir / que todo é moi importante / Mesmo os actos máis pequenos / poden logo ser tsunamis

A amplitude longa das frequencias baixas en particular pode apagar lume. Estas frequencias interfiren coa utilización de oxíxeno por parte do lume, e o fogo queda sofocado. Escribimos un libro a base desta premisa e con un par de sorpresas máis. A ver se a Xunta adopta esta idea para o problema dos lumes, xa que ningunha das nosas outras ideas no campo da innovación educativa lle parece interesar na chamada (e imoslle poñer entre algunhas aspas apropriadas) “Dirección” General de “Educación”, “Formación” Profesional e “Innovación” Educativa.

This next adventure is going to be very hot!

 

 

#SiraEORobot, #Mega-Metrópole, #Galenglish, #Galinglego, #MarkWiersma, #MiguelMosqueira, #SoundVSFire, #LiteraturaXuvenil, #LiteraturaInfantil

 

S&R en Galicia por Diante CRTVG

O pasado Thanksgiving Sira e o robot foi invitado á Radio Galega para falar das tradicións do día de Acción de Grazas e para promocionar un pouco o Crazy Times on Planet Earth. Buff, Talking massacres in the morning is not easy.

http://www.crtvg.es/rg/a-carta/galicia-por-diante-galicia-por-diante-do-dia-23-11-2017-3553559 (minuto 45)

O que pasa é que as orixes de Thanksgiving son un pouco máis escuras do que un medrara sabendo, e tivemos que explicar un pouco unhas datas claves na historia dese día. Aínda que restan poucos datos escritos dese periodo, nos últimos anos os Native Americans comezan a reescribir esta historia, transcribing a súa historia oral. Pódese investigar online, e contrastar coas fontes históricos. Isto non é conspiranoia (a verba que máis aborrecemos). Resulta que ao Mark, aínda pequeniño, nunca lle cadrou ben ao feito de que se antes os Indians e os Pilgrims eran bos amigos, comendo xuntos, porque despois o White man pasou os seguintes 400 anos anulando todos os tribus que había?

En primeiro lugar, o primeiro Thanksgiving data tal vez a 1621 e non comparteu aspecto ningún coa celebración dos nosos tempos. Máis ben era unha especie de tratado de non-violencía tácita. Houbo contacto, eso si. Existía Squanto, pois tamén (é a súa historia trememendamente triste). Pero isto de compartir e ensinar mutuamente. Oh, Come on!

Thanksgiving xa existía para os Pequot e Wampanoag, como existe en moitas culturas agrarias despois da colleita. No caso dos Pequot, por exemplo, celébrabase o Green Corn Festival no outono.

No entanto, para os Pilgrims a idea de Thanksgiving–argumentan estes historiadores orais–era unha forma de dar as gracías de que eles aínda seguían con vida (grazas ao seu Deus) neste novo mundo tan descoñecido e “perigoso”. A mentalidade eran de pioneiros diante dun continente enorme onde só vivían salvaxes, animistas ademais, ou sexa paganos despreciables como os de Canaan ou de Babilonia na súa cosmovisión bíblica.

In 1637 xa había máis Pilgrims, máis intereses e un sistema plasmado de mercenarios incluso. Nisto, na madruga do outoño dese ano uns mercenarios ingleses e holandeses mataron a 700 Pequot, disparando contra os homes que sairon das casas e quemando vivas as mulleres e nenxs dentro delas. Pódese ler unha versión desta historia aquí. Wikipedia fala de que foi todo por violaren un acordo económico. Pois, mesmo se isto fose verdade. . . (que o dubidamos francamente): Un extermínio?

De ahí en adiante a celebración tivo as súas matices salvaxes orixinarias, e se celebraba moitos veces durante o ano. Escribe Susan Bates:

“Following an especially successful raid against the Pequot in what is now  Stamford, Connecticut, the churches announced a second day of “thanksgiving” to celebrate victory over the heathen savages.  During the feasting, the hacked off heads of Natives were kicked through the streets like soccer balls.  Even the friendly Wampanoag did not escape the madness. Their chief was beheaded, and his head impaled on a pole in Plymouth, Massachusetts — where it remained on display for 24 years.”

24 anos? A min aféctame moito esta cifra. Indica o nivel de Outredade. Non pode ser por medo que este cranio estivo alí tanto tempo. Coa súa tecnoloxía os Pilgrims pronto empezaron a ser máis fortes, en termos bélicos, que os seus veciños nativos. O cranio estivo alí por unha falta de humanidade, por eurocentrísimo, por considerar o pensamento e persoa nativa inferior e animal.

Pódese ler aquí o que escribiu o propio gobernador de Plymouth William Bradford sobre o masacre dos Pequot: “Those that escaped the fire were slain with the sword; some hewed to pieces, others run through with their rapiers, so that they were quickly dispatched and very few escaped. It was conceived they thus destroyed about 400 at this time. It was a fearful sight to see them thus frying in the fire…horrible was the stink and scent thereof, but the victory seemed a sweet sacrifice, and they gave the prayers thereof to God, who had wrought so wonderfully for them.” Cita 

Esperemos que fosen de utilidade algunhas destas pistas. O termo pasa por 200 anos máis, collendo matices máis refinados. Comeza a significar a unidade. Pero o orixinal unidade contra que? queda obviada.

A vida das palabras é longa e estraña.

#CrazyTimesOnPlanetEarth, #GalingleshXa, #Megametropole, #Acción de Grazas, #Thanksgiving, #SiraEORobot

Estamos este 25 en Vigo!

Moi boas a todas as persoas do mundo!

Estamos orgullosos de re-presentar o noso audiodisco Sira e o robot: Crazy Times on Planet Earth na Libraría Andel en Vigo o día 25 de novembro do 2017. Esperamos comezar punctual ás 12:00, mesmo despois de virmos directamente do ano 2050 na futurgoneta. Neste día especial contra a violencía de xénero estaremos cantando os temas da nosa protagonista Sira, pero tamén se cantarán temas de William, de Technoduro e dese avó tan rosmón.

Se estás por Vigo e queres un concertazo matinal, alí estaremos vendendo libros e camisetas e agasallando sorrisos!

#SiraEORobot, #PresentaciónsDoLibro, #Sábado25, #LibraríaAndel, #LibroInfantil, #LibroXuvenil, #AprenderInglés

Sira e o robot en NUMAX

Para as persoas que queren pasar un rato agradable escoitando un karaoko-ncerto, vimos do ano 20150 para estar en NUMAX hoxe ás 8 da tarde (xoves 9 novembro). Estaremos cantando temas do noso libro-disco Batalla Sex. Non, non ho, it’s a joke. . . Pero o título igual vendería máis. . .

O noso libro-disco chámase Sira e o robot: Crazy Times on Planet Earth e estaremos firmando copias del e do primeiro disco tamén. Participará no acto o malvado Technoduro, o Avó, Sira, William o robot, e o Cura de San Gooogle. Non o perdas!

01

Tonight at NUMAX. Thursday, nov. 8. We are going to be singing songs from our second book-CD: Sira e o robot: Crazy Times on Planet Earth. Check it out!

https://numax.org/novas/detalle/sira-e-o-robot-2

#NUMAX, #SiraEORobot, #MúsicaEnGalego, #AprenderInglés, #PresentaciónDeLibro, #CrazyTimesOnPlanetEarth.

Presentacións en Lugo e Compostela

Ola Xente de Ben do 2017,

Os BigBrothers de Facebook acaban de pechar a nosa conta por non usar un nome real. Como se Adventuring Sira non era un nome “real”. A ver se a podemos recuperar pronto. Temos moito que comunicar estes días. . .

Imos facer presentacións do libro-disco Crazy Times on Planet Earth. As presentacións contará coa presenza de Mark e Miguel tocando cancións do disco. Estaremos vendo libros e camisetas e agasallando sorrisos.

No primeiro estaremos en Lugo, na Libraría Trama este sábado, día 4 ás 12:30.

O segundo na Libraría dos Cines NUMAX en Santiago de Compostela

#PresentaciónLibro, #SiraEORobot, #LibraríaTrama, #NUMAX, #AxendaCultural, #MúsicaInfantil, #MúsicaGalega, #MarkWiersma, MiguelMosqueira